ELIYTE Blog

Mikroservis mimarisi: ne zaman gerekli?

"Monolit kötü, mikroservis modern" algısı yanlış bir ortak kanaattir. Bu rehber iki mimarinin gerçek maliyetini ve sistemin ne zaman bölünmesi gerektiğini abartısız anlatır.

Teknoloji sohbetlerinde monolit kötü, mikroservis modern diye anlatılır. Gerçekte ikisi farklı sorunların çözümüdür: yanlış yerde mikroservis, dağıtım karmaşıklığı; iyi bölümlenmiş monolit ise çoğu iş için en hızlı ve en sağlam başlangıçtır.

Monolit ne zaman yeterli?

Tek ekip, öngörülebilir trafik, ortak veri modeli — çoğu işletme uygulaması bu profile uyar. İyi bölümlenmiş monolit (modüller net ayrılmış, sınırlar korunan) hızlı geliştirilir, tek dağıtımla yayınlanır, tek hata yüzeyiyle izlenir. Önemli olan mimarinin bölümlenmiş olmasıdır: modüller arası sınırlar korunursa, ileride bölünme yolu açık kalır.

Sistem ne zaman bölünür? Üç sinyal

  • Ölçek sapması: Bir bileşen diğerlerinden çok farklı büyüyor — ödeme veya bildirim gibi yoğun işlem, siteden bağımsız ölçek istiyor.
  • Ekip engeli: Farklı ekipler aynı kodda birbirini engelliyor; dağıtım kuyruğu ortaklaşıyor.
  • Dağıtım sıklığı: Haftada çok sayıda sürüm çıkma ihtiyacı doğdu ve tek dağıtım risk taşıyor.

Sinyal yoksa bölünme gecikmelidir — mikroservisin asıl maliyeti geliştirme değil, dağıtım ve gözlemlenebilirliktir: ağ gecikmeleri, dağıtık işlemler, merkezi loglama, izleme altyapısı. Bu altyapı olmayan ekibe mikroservis sorun üretmekten başka şey getirmez.

Geçiş nasıl yapılır: bileşen bileşen

Monolitten geçiş bir seferde yapılmaz: önce en bağımsız ve en farklı ölçeklenen bileşen ayrılır, API katmanı üzerinden erişilir (strangler deseni); servis stabil çalışınca sıradaki bileşen ayrılır. Geçiş boyunca monolit çalışmaya devam eder — "kes ve yeniden yaz" yaklaşımı, çalışan sistemi durduran riskli yoldur. Entegrasyon katmanının ilkeleri API geliştirme rehberimizde, yayın disiplini CI/CD rehberimizde anlatılmıştır.

Karar özeti

  • Başlangıç: İyi bölümlenmiş monolit — hızlı, tek yüzey, basit.
  • Bölünme sinyali: Ölçek sapması + ekip engeli + dağıtım sıklığı (üçü birlikte).
  • Geçiş: Bileşen bileşen, API katmanı üzerinden, monolit ayakta kalarken.

ELIYTE'nin yaklaşımı

Biz mimariyi ekibe ve işe göre seçeriz: çoğu projede bölümlenmiş monolit ile başlar, sinyaller göründüğünde bileşen bileşen böleriz. Sisteminizi anlatın; mimari kapsam için genellikle aynı iş günü içinde döneriz. İletişim: iletisim@eliyte.com veya WhatsApp +90 537 863 86 00.

SİSTEMİNİZE DOĞRU MİMARİYİ BİRLİKTE SEÇELİM

Sisteminizi anlatın; mimari kapsam için genellikle aynı iş günü içinde dönelim.

iletisim@eliyte.com

Sık sorulan sorular

Monolit mi, mikroservis mi başlanmalı?

Çoğu proje için önce iyi bölümlenmiş monolit: tek dağıtım, tek hata yüzeyi, basit geliştirme. Mikroservis, ekibin ve trafiğin büyüdüğü, farklı bileşenlerin farklı ölçek gereksinimine düştüğü noktada değer kazanır; baştan mikroservis, hazır olmayan ekibe dağıtım karmaşıklığı getirir.

Sistem ne zaman mikroservise bölünür?

Üç sinyal: bir bileşen diğerlerinden çok farklı ölçekleniyor, farklı ekipler aynı kodda engelleniyor ve dağıtım sıklığı ihtiyacı artıyor. Sinyal yoksa bölünme gecikmelidir; bölünmenin maliyeti erken alınmamalıdır.

Mikroservisin asıl maliyeti nedir?

Geliştirme değil, dağıtım ve gözlemlenebilirlik: çok sayıda servis, ağ gecikmeleri, dağıtık işlemler, merkezi loglama ve izleme ihtiyacı demektir. Sınır katmanının (API) ve izleme altyapısının hazır olmadığı ekibe mikroservis sorun üretmekten başka şey getirmez.

Monolitten mikroservise geçiş nasıl yapılır?

Bir seferde değil, bileşen bileşen: önce en bağımsız ve en farklı ölçeklenen bileşen ayrılır (strangler deseni), API katmanı üzerinden erişilir; servis stabil çalışınca sıradaki bileşen ayrılır. Geçiş boyunca monolit çalışmaya devam eder.